مهدى ‏انكارى، انتظارستيزى

اشاره: اعتقاد به مهدويت و انتظار منجى مصلح، تحرك بخش و مقاومت آفرين است; زيرا فرد منتظر از احساس حضور امام، اميد و نشاط مى‏گيرد و براى برپايى حق، مبارزه و مجاهدت مى‏كند . از اين رو، ستيز با اين تفكر، براى دشمن، امرى حياتى و استراتژيك است.

اين نوشتار، عهده دار تبيين شيوه‏هاى دشمن در ستيز با ايده‏ى مهدويت و انتظار، از (انكار) و (تحريف‏) و (تخريب‏) و (جايگزينى) است .

نويسنده، براى نمونه، فيلم (پيشگويى‏هاى نوسترا داموس) را با تامل و تعمق در اشعار او و تفسيرهاى آن، مورد تحليل جدى قرار داده است .

تبيين آثار و پيامدهاى مهدى باورى و انتظار، انسان را متقاعد مى‏كند كه مبارزه و ستيز با اين تفكر، براى دشمن، استراتژيك و ضرورى است و ذكر نمونه‏هاى عينى، به وضوح مى‏رساند كه دشمن، به ضرورت مطلب، پى برده، لذا از هيچ كارى دريغ نمى‏ورزد .

ما، در اين نوشته به دنبال ارائه‏ى تمام شيوه‏ها و روش‏هاى دشمن در قبال مسئله‏ى انتظار و مهدى باورى نيستيم . چنين امرى، نه در سطح علم و تحقيقات ما است و نه با توجه به اختاپوس اطلاعاتى دشمنان، به راحتى، پى بردنى است .

هدف ما، اعلام جدى بودن مبارزه دشمنان با مقوله‏ى مهدويت است تا درپرتو آن، به شيوه‏ها و روش‏ها دقيق‏تر بينديشيم و بدون سهل انگارى در آن، تامل بيش‏ترى كنيم، (تا در نقطه‏ى مقابل تلاش دشمن، در جهت اعتماد و عمل و تبليغ و تبيين حقيقت مهدويت، حركت كنيم‏).(1)

آثار انتظار و اميد

گفتنى است، جداى از آثار مهدى باورى، صرف انتظار و اميد، خود، داراى نتايجى بس مثمر ثمر است .

نهرو گويد:

در دنيايى كه پر از كشمكش و نفرت و خشونت است، اعتقاد بستن به سرنوشت انسانى، ضرورى‏تر از هر زمان ديگر است ... هرگاه، آينده‏اى كه ما براى آن كار مى‏كنيم، سرشار از اميد براى بشريت‏باشد، نا به سامانى‏هاى دنيوى كنونى، چندان اهميتى ندارد و كار كردن براى آن آينده، داراى حقانيت است .(2)

گوستاولوبون گويد:

بزرگ‏ترين خدمتگزاران عالم بشريت، همان اشخاصى هستند كه توانستند بشر را اميدوار نگه دارند ...(3)

آرى، اگر اميد به آينده و انتظار، از جامعه‏ى بشرى رخت‏بربندد، زندگى، ديگر مفهومى نخواهد داشت . حركت و انتظار، در كنار هم بوده و از هم جدا نمى‏شوند . انتظار، علت‏حركت و تحرك بخش است .(4)

ياس و بدبينى، نظام زندگى را از هم مى‏پاشد و آثار زهر آگينى براى بشر به بار مى‏آورد . در مقابل، اميد، نه تنها ميل شخصى را براى انجام كار، بلكه توانايى او را نيز در انجام كار زياد مى‏كند .

با ياس و نااميدى، نوع دوستى و فلسفه‏ى خدمت‏به خلق، از ميان مى‏رود و جاى خود را به خودپرستى مى‏دهد; زيرا، هنگامى كه ا ميد به زندگى بهترى نباشد، خدمت، به نوع و از خودگذشتگى، چه سودى دارد؟

از ديگر آثار بد ياس از آينده، تن دادن به وضع موجود است; چون، همه‏ى تلاش، براى فرداى بهتر است . در اين جوامع (جامعه‏هاى مايوس)، هر چه هست، گرايش به فساد و رذيلت است; زيرا، هنگامى كه فرد، از پديد آوردن راستى و درستى، سرخورده و نوميد گشت، خواسته‏ها و نيازهايش، از سوى ديگر، سربرمى آورد و آن نيازها، در جاى ديگر، مانند فساد و مواد مخدر و ... اشباع مى‏شود .

آرى، لااباليگرى، پازدن به همه‏ى اصول زندگى، از نتايج نوميدى است . از سوى ديگر، ياس، خود، شكست است . كم‏تر كسى از خود شكست، شكست‏خورده است، بلكه غالبا قبول شكست است كه منجر به شكست مى‏گردد . هنگامى شكست‏خورده‏ايم كه باور كنيم شكست‏خورده‏ايم; زيرا، شكست، از درون شروع مى‏شود و از طرز تفكر و اراده‏ى شخص . به همين دليل، اسلام، با ياس و نااميدى مبارزه كرده و آن را در حكم كفر قرار داده است .(5)

(انتظار، ضد ياس و نااميدى است . آن كه اميد دارد، حيات را خوش دارد و نقايص زندگى را برطرف كرده و به سوى آينده قدم بر مى‏دارد و روز خود را از روز دگر بهتر مى‏سازد .

در انتظار، اميد به آينده‏ى محقق الوقوع موجود است . چنين اميدى، همه‏ى رنج‏ها و مشقت‏ها را آسان مى‏سازد و انسان، خودش به خودش، مژده مى‏دهد .

خردمندان بشر، براى رسيدن به آينده‏ى احتمالى، كوشش‏ها مى‏كنند و رنج‏ها مى‏برند و اين رنج‏ها را در كام خود شيرين مى‏دانند . حال، اگر آينده، محقق الوقوع باشد، انتظارش، روح ا فزا و دل‏پذير خواهد بود)(6)

ثمرات مهدى باورى

حال، با اين توضيحات، به آثار و پيامدهاى انتظار منجى مصلح و مهدى باورى مى‏پردازيم تا در پرتو آن، علل ستيز دشمنان روشن گردد . پيامدهاى انتظار فرج و چشم به راه مصلح جهانى بودن علاوه بر عدم ياس و نااميدى:

1- خودسازى فردى و اجتماعى است

2- منحل شدن در فساد محيط

3- پايدارى در برابر رهبرى‏هاى فاسد و مبارزه‏ى با فساد

4- نپذيرفتن ستم است .(7)

بالاخره اين كه:

ايمان و اعتقاد به ا مام زمان عليه السلام مانع از تسليم شدن است و ملت‏هاى با ايمان كه حضور قطب عالم امكان را در ميان خود احساس مى‏كنند، از حضور او، اميد و نشاط مى‏گيرند و براى مجد و عظمت اسلام، مبارزه و مجاهدت مى‏كنند . با تكيه بر همين اميد درخشان بود كه ملت‏بزرگ ايران، پرچم اسلام را به اهتزاز درآورد و افتخار طول تاريخ بشر و تاريخ اسلام شد)(8)

جيمز دار مستر مى‏گويد: (قومى چنين را (كه هر لحظه منتظر ظهور است و) ... مى‏توان كشتار كرد، اما مطيع نمى‏توان ساخت).(9)

در كنفرانس (تل آويو)(10) ، در بحث مبارزه با تفكر مهدى باورى، ابتدا، امام حسين و بعد امام زمان را مطرح و هر دو را عامل پايدارى شيعه مى‏دانند; نگاه سرخ و نگاه سبز .

در اين كنفرانس كه افرادى شيعه شناس و سرشناس، مانند برناردلوييس و مارتين كرامر و ... حضور داشتند، اين ديدگاه مطرح مى‏شود كه شيعه به اسم امام حسين عليه السلام و با امام زمان عليه السلام قيام‏شان را حفظ مى‏كنند.(11)

فهمى هويدى در كتاب ايران من الدخل كليد فهم تحقق انقلاب ايران را در واژه هايى، مانند ولايت فقيه، مرجعيت، تشيع و امام غايب، غيبت كبرا و غيبت صغرا مى‏داند .

حامد الگار در كتاب انقلاب اسلامى در ايران، ريشه‏ى انقلاب اسلامى ايران را به موضوع امامت از ديدگاه شيعه و مسئله‏ى غيبت امام زمان و پيا مدهاى سياسى آن مى‏داند .(12)

با اين توضيحات، طبيعى است كه دشمنان، مسئله‏ى مهدويت را در تقابل با خويش بدانند و در مقابل آن، صف‏آرايى كنند و حتى به اين مسئله اذعان كنند .

نمونه‏ى اول: در گزارش گروه‏هايى كه به ظاهر، مبلغ مسيحيت اند و در باطن، جاده صاف كن و عاملان ورود استعمارگران اروپايى به كشورهاى اسلامى، نكات قابل توجهى به چشم مى‏خورد . در گزارش ذيل كه مربوط به گروه‏هاى تبليغى در شمال آفريقا و خطاب به هيئتى كه مسئول رسيدگى به اين كار است، آمده است:

يكى از مشكلات ما، در سر راه تبليغ مسيحيت و پيشرفت استعمار در شمال آفريقا و منطقه‏ى توسن و مغرب، اين است كه اين مردم، اعتقاد دارند كه (مهدى موعود) خواهد آ مد و اسلام را سربلند خواهد كرد .(13)

يعنى نفس اعتقاد به مهدى موعود، باعث ايجاد مشكل براى استكبار و استعمار شده است، در حالى كه اعتقادى كه برادران ما در آن مناطق دنيا دارند، به روشنى و وضوح اعتقادى كه ما امروز در اينجا داريم نيست . در آنجا بيشتر ابهامات و كلى گويى وجود دارد تا تعيين مصداق و مورد و نام و خصوصيات در عين حال استعمارگران از اين اميد مى‏ترسند .(14)

نمونه‏ى دوم: در همين كشور خود ما در آغاز روى كار آمدن رژيم منحوس و فاسد و وابسته پهلوى - آن كودتاگر بى سواد، فاقد هر گونه معرفت و معنويت - يكى از آخوندهاى وابسته به دربار را صدا كرد و از او پرسيد: اين قضيه‏ى امام زمان عليه السلام چيست كه مشكلاتى براى ما درست كرده است؟ اين آخوند هم طبق ميل و دل او، جوابى مى‏گويد . آن قلدر، ماموريت مى‏دهد كه برويد مسئله را حل و تمام كنيد و اين اعتقاد را از دل مردم بيرون بياوريد . او مى‏گويد: (اين، كار آسانى نيست و خيلى مشكلات دارد و بايد كم كم و با مقدمات شروع كنيم .) البته، آن مقدمات، به فضل پروردگار و هوشيارى علماى ربانى و آگاهان اين كشور، در آن دوران، ناكام ماند و نتوانستند آن نقشه‏ى شوم را عملى كنند . در كشور ما يك كودتاچى غاصب، از طرف دانشگاه‏هاى قدرت استعمارى، ماموريت داشت كه بيايد ايران را قبضه كند و كشور را دو دستى تحويل دشمن بدهد و براى اين كه بتواند بر اين مردم مسلط بشود، يكى از مقدمات لازم‏اش، اين بود كه عقيده به مهدى موعود عليه السلام را از ذهن مردم پاك كند .(15)

بنابراين، دشمنان تفكر و اعتقاد به مهدويت - كه اين انديشه را به زيان خود مى‏دانند - همواره، تلاش كرده‏اند تا آن را از اذهان مردم بزدايند و يا مفاهيم اعتقاد به مهدويت را تحريف كنند:(16)

1- بدين صورت كه استكبار جهانى و صهيونيزم در تلاش هستند تا ملت‏هاى تحت‏سيطره‏ى آنان، به وضع تحميل شده، عادت كنند و آن را رنگى ثابت و ابدى و تغييرناپذير پندارند .

2- قدرت‏هاى استكبارى، خواهان غفلت و خواب آلوده بودن و نيز عدم تحرك ملت‏ها هستند . و چنين وضعى را بهشت‏خود مى‏دانند; اما انتظار فرج موجب مى‏شود كه انسان به وضع موجود قانع نباشند و بخواهد به وضعى بهتر و برتر دست پيدا كند .(17)

3- قدرت جهانى استكبار و صهيونيزم، امروز، با تكيه بر پول و تبليغات و استفاده از شعارهاى ظاهر فريب، مانند حقوق بشر، حقوق زن و حقوق اساسى ملت‏ها، براى تحميل ظلم بر ملت‏ها و ترويج فساد، دورويى، تزوير و رياكارى و نفاق در جوامع بشرى، تلاش مى‏كند .(18)

نتيجه; دشمن‏ترين اشخاص با اين عقيده و با شخص آن بزرگوار، ستمگران عالم‏اند، از روز غيبت آن حضرت، بلكه از روز ولادت آن حضرت، تا امروز . آن كسانى كه وجودشان با ستم و با زورگويى همراه بوده بر دشمنى با اين بزرگوار، با اين پديده‏ى الهى، با اين نور و با اين شمشير الهى مشغول شدند . امروز هم، مستكبرين و ستمگران عالم، با اين فكر و اين عقيده، مخالف و دشمن‏اند و مى‏دانند كه اين عقيده و اين عشق - كه در دل‏هاى مسلمين، به خصوص در دل‏هاى شيعه است - براى هدف‏هاى ستمگرانه‏ى آنها مزاحم است .(19)

روش‏هاى مبارزه با مهدى باورى

دشمن هر امر صحيح و مفيدى را تا آن جا كه مقدور باشد، انكار مى‏كند و اگر نتوانست، به تحريف و تخريب آن پرداخته و يا در مقابل آن اقدام به جايگزينى مى‏نمايد . همه‏ى عقايد سازنده مورد تهاجم دشمن قرار گرفته است . دشمنان، سراغ مجموعه‏ى احكام و مقررات اسلام رفتند . هر عقيده و هر توصيه‏اى از شرع مقدس كه در زندگى و سرنوشت آينده‏ى فرد و جماعت و امت اسلامى تاثير مثبت‏بارزى داشته است، به نحوى با آن كلنجار رفتند تا اگر بتوانند آن را از بين ببرند و اگر نتوانند روى محتوايش كار كنند .(20)

پی نوشت :

(1) برگرفته از سخنان مقام معظم رهبرى، فصلنامه‏ى انتظار، ش 2، ص 37 . نقل از روزنامه‏ى جهان اسلام 9/11/72 .

(2) محمد حكيمى، در فجر ساحل، ص 113 .(نقل از پيام، مجله‏ى يونسكو، آبان 1348) .

(3) همان (نقل از مبانى روحى تطور ملل) ص 200 .

(4) لطف الله صافى گلپايگانى، انتظار، عامل مقاومت و حركت، ص 95- 112 .

(5) برگرفته از در فجر ساحل، محمد حكيمى، ص 73- 120 .

(6) سيد رضا صدر، راه مهدى عليه السلام، ص 89 .

(7) براى توضيح بيش‏تر، ر . ك: محمدرضا حكيمى، خورشيد مغرب، (مبحث انتظار) ; صافى گلپايگانى، انتظار، عامل مقاومت و حركت، ص 62، 63; مكارم شيرازى، انقلاب جهانى مهدى، ص 103، 113 .

(8) مقام معظم رهبرى، فصلنامه‏ى انتظار، ش 2، ص 59، نقل از روزنامه‏ى رسالت 16/10/78 .

(9) مهدى از صدر اسلام تا قرن سيزده هجرى . دارمستر، ترجمه‏ى محسن جهان سوز، ص 38، 39 .(به نقل از فصلنامه‏ى انتظار، ش 1، ص 97 .)

(10) در دسامبر 1948، مطابق با 1365ه . ش، در دانشكده‏ى تاريخ دانشگاه تل آويو (فلسطين اشغالى) با همكارى مؤسسه‏ى مطالعاتى شيلوهه - كه يك مؤسسه‏ى مطالعاتى غير انتفاعى است و متصل به صهيونيسم - كنفرانسى، با حضور سيصد شيعه شناس درجه‏ى يك جهان، برگزار شد و ظرف مدت سه روز، در آن، سيصد مقاله‏ى صددرصد تفصيلى، تحقيقى و مبتنى بر عمده‏ترين متد تحقيقى و عميق‏ترين روش‏ها ارائه شد . به قول (مارتين كرامر) - كه يكى از شيعه شناسان جهان و دبير اين كنفرانس بود - هدف اصلى از برپايى اين كنفرانس، شناخت مفاهيم محورى در تمدن شيعه‏ى اثناعشرى و بعد، بالطبع، شناسايى انقلاب اسلامى سال پنجاه و هفت ايران بود .

در اين كنفرانس، افرادى مانند دانيل برومبرگ، ماروين زونيس، مايكل ام جى فيشر و ديگر شيعه شناسان و شرق شناسان و اسلام شناسانى غربى حضور داشتند .

ر . ك: حسن بلخارى، تهاجم يا تفاوت فرهنگى، ص 93، 94 .

(11) حسن بلخارى، تهاجم يا تفاوت فرهنگى، ص 93، 130 .

(12) حسن بلخارى، تهاجم فرهنگى، ص 131 .

(13) فصلنامه‏ى انتظار، ش 2، ص 36 .

(14) مقام معظم رهبرى، فصلنامه‏ى انتظار، ش 2، ص 36، نقل از روزنامه‏ى جمهورى اسلامى، 19/10/74 .

(15) مقام معظم رهبرى، انتظار، ش 2، ص 36، نقل از جمهورى اسلامى 19/10/74 .

(16) مقام معظم رهبرى، انتظار، ش 2، ص 37، نقل از جهان اسلام 9/11/72 .

(17) مقام معظم رهبرى، انتظار، ش 2، ص 38، نقل از كيهان 8/10/75 .

(18) مقام معظم رهبرى، فصلنامه‏ى انتظار، ش 2، ص 38، نقل از كيهان 8/10/75 .

(19) مقام معظم رهبرى، فصلنامه‏ى انتظار، ش 2، ص 38- نقل از جمهورى اسلامى، 15/9/77 .

(20) مقام معظم رهبرى، انتظار، ش 2، ص 32، نقل از روزنامه‏ى رسالت 26/9/76 .

پدید آورنده : محمد صابر جعفرى

ظهور مهر